زر خلاص

زر خلاص. [ زَ رِ / زَرْ رِ خ َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) زری که از بوته برآمده باشد. ( آنندراج ). بی بار. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). یعنی زر خالص که از بوته بیرون آرندش... ( شرفنامه منیری ). زر خالص. ( غیاث اللغات ):
شاه فرمود تا به مجلس خاص
بر محکها زنند زر خلاص.نظامی ( هفت پیکر چ وحید ص 229 ).رجوع به خلاص شود.

زری که از بوته بر آمده باشد

💡 کمرهای زرین غلامان خاص چو بر شوشهٔ نقرهٔ زر خلاص

💡 خلق در زحمت و او در طلب زر خلاص داد از دست خواص

💡 چنان گنجی از سیم و زر خلاص به مهر جهاندار کردند خاص

💡 شاعران هستند لیکن آهن از زر خلاص هم پدید آید چو سنگ امتحان آمد پدید

💡 روح روان است آب بی‌عمل امتحان زر خلاص است خاک بی‌اثر کیمیا