روشنایی بخش

روشنایی بخش. [ رَ / رُو ش َ ب َ ] ( نف مرکب ) روشنایی بخشنده. روشنایی دهنده. نوربخش. نوربخشنده. نوردهنده. آنکه یا آنچه روشنایی ببخشد. آنکه یا آنچه بتواند نور دهد:
بنام روشنایی بخش بینش
که روشن چشم از او گشت آفرینش.نظامی.ای چو خورشید روشنایی بخش
پادشا بلکه پادشاهی بخش.نظامی.گرچه خورشید فلک چشم و چراغ عالم است
روشنایی بخش چشم اوست خاک پای تو.حافظ.

روشنایی بخشنده. روشنایی دهنده

💡 ز ظلمت شب یلدای زلف خویش مرا به نور طلعت رخشنده روشنایی بخش

💡 همه در مهد این همایون رخش روشن آیین و روشنایی بخش

💡 دستگیرم بود همچون عقل در هر حالتی روشنایی بخش همچون شمع در هر محفلی

💡 الا ای روشنایی بخش بینش تویی گنج طلسم آفرینش