رخصه
مترادفها
اجازه، اذن
متضادها
منع، ممنوعیت
لغت نامه دهخدا
رخصه. [ رُ ص َ / ص ِ ] ( از ع، اِمص ) رخصة. رخصت. اجازه. پروانه:
باد را زو رخصه بادا تا ز خاک درگهش
توتیای چشم خاقانی به شروان آورد.خاقانی.چون نیست رخصه سوی خراسان شدن مرا
هم باز پس شوم نکشم پس بلای ری.خاقانی.گر شدن زانسو کسی را رخصه نیست
رخصه بایستی شدن باری مرا.خاقانی.و رجوع به رخصت و رخصة شود.
فرهنگ فارسی
رخصه رخصت اجازه پروانه
جمله سازی با رخصه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 وگر رخصه یابد ز تو هست ممکن که خورشید رجعت کند هم به خاور
💡 چون نیست رخصه سوی خراسان شدن مرا هم باز پس شوم نکِشم پس بلای ری
💡 خود لطف طبع صاحبی این رخصه چون دهد؟ سرهنگ را چه نسبت با شعر و دبیر؟
💡 مژگانت را به کشتن من رخصه دادهای لب را به زنده کردن فرمان نمیدهی
💡 نظری بر به رخت رخصه نفرمود اجل غالب آنست که با سابقه حکم ازل
💡 در برخی از احکام فقهی، رخصه به معنای اجازه یافتن برای انجام کاری متفاوت از حالت معمول، در شرایط خاص و اضطراری است.
💡 قانونگذار برای کاهش فشار بر شهروندان در شرایط بحرانی، نوعی رخصه قانونی برای تأخیر در پرداخت برخی مالیاتها در نظر گرفته است.
💡 پزشک با صدور یک رخصه پزشکی، اجازه داد تا بیمار برای مدتی مشخص از فعالیتهای سنگین روزانه و ورزشهای فیزیکی خودداری کند.