لغت نامه دهخدا
رخت گاه. [ رَ ] ( اِ مرکب ) جای لباس و اثاث و اسباب. || جای هلاک. ( ناظم الاطباء ).
رخت گاه
فرهنگ فارسی
جای لباس و اثاث و اسباب یا جای هلاک
جمله سازی با رخت گاه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 کشیده رخت در بنگاه تجرید که عریانیست رخت گاه تجرید
