رخ تافتن

رخ تافتن. [ رُ ت َ ] ( مص مرکب ) روی تافتن. روی برتافتن. روی برگرداندن. اعراض کردن:
گرفته پای تختش را فلک رخ
نتابدجاودانه بخت از او رخ.قطران تبریزی ( از جهانگیری ).شبی رخ تافته زین دیرفانی
به خلوت در سرای ام هانی.نظامی.شرح این کوته کن و رخ زین بتاب
دم مزن واﷲ اعلم بالصواب.مولوی.کدام دوست بتابد رخ از محبت دوست
کدام یار بپیچد سر از ارادت دوست.سعدی.و رجوع به رخ تابیدن شود.

روی تافتن روی بر تافتن

💡 عشق پیل‌افکن و رخ تافتن از وی صَعب است مات ماندیم مگر شاه‌سواری برسد

💡 یزدان به خواست درتو بزرگی و فرهی رخ تافتن ز خواهش یزدان بود محال