دیوم

دیوم. [ دُ ] ( ع اِ ) ج ِ دیمة، باران پیوسته. ( منتهی الارب ). رجوع به دیمة شود.
دیوم. [ دَی ْ یو] ( ع ص ) دائم. ( اقرب الموارد ). رجوع به دائم شود.
دیوم. [ ] ( اِخ ) یکی از شهرهای روم واقع در مقدونی. ( تاریخ ایران باستان ج 2 ص 1257 ).

یکی از شهرهای روم واقع در مقدونی.

💡 کای دریغا دیوم از ره دور کرد روز ما را چون شب دیجور کرد

💡 باد بشناسد که من دیوم سلیمان نیستم رنج من گردد هبا امید من گردد هدر

💡 درین زیر چرخ از مزاج عناصر گهی دیوم و گه ددم گه ستورم

💡 تو را با پریزادگان عیش و جام چه دانی که در بند دیوم مدام

💡 لیکن، چو ببرد، دیوم از هوش دیوانه به بندگی نهد گوش

💡 بدو گفت فرهنگ دیوم به نام که باشد دو گیتی برم نیک نام