دیر دور

دیردور. [ دَ / دُو ] ( ص مرکب ) از کواکب، بطی ءالسیر چون کیوان. ( آنندراج ) ( بهار عجم ).

از کواکب بطئ السیر چون کیوان. از کواکب بطئ

💡 رخت ز دیده من دیر دیر دور مدار که باغ تازه نماند چو دیر یابد نم

💡 می خور برغم دهر، که خون تو میخورند کیوان دیر دور و مه زود سیر او

💡 شده عقاب ستم دیر دور را خفاش بدور عدل تو ای آفتاب عالمتاب