دوست نمای

دوست نمای.[ ن َ / ن ِ / ن ُ ] ( نف مرکب ) دوست نما. که خود را دوست نشان دهد. که تظاهر به دوستی کند. ( از یادداشت مؤلف ). نماید که دوست است و نه چنان باشد:
به کامه دل دشمن نشیند آن مغرور
که بشنود سخن دشمنان دوست نمای.سعدی.

دوست نما. که خود را دوست نشان دهد.

💡 قلب است نقد دوست نمایان روزگار بیچاره یوسفی که به این کاروان رسید

💡 این دوست نمایان سیه دل که در آفاق چون صبح به صدقند علم پرده درانند

💡 تیره از زنگ حب جان ماندست دل که آیینه ییست دوست نمای