دل دژم

دل دژم. [ دِ دُژَ ] ( ص مرکب ) دژم دل. غمگین. افسرده دل:
شد از کشتنش پهلوان دل دژم
ز خون دو دیده بسی راند نم.اسدی.پدرش آگهی یافت شددل دژم
مکن گفت بر من که پیرم ستم.اسدی.

دژم دل. غمگین. افسرده دل.

💡 بشد موبدان را ازان دل دژم روان پر زغم ابروان پر زخم

💡 پدرش آگهی یافت شد دل دژم مکن گفت برمن به پیری ستم

💡 اگر چه مرا هست ازین دل دژم برانم که نندیشم از بیش و کم

💡 چنین چند مانم به گرداب غم ز اندیشه اندر برم دل دژم

💡 درآن شب همه بانوان حرم زده حلقه برگرد هم دل دژم

💡 فدای تو ای کشته ی دل دژم که تا جان سپردی نرستی ز غم