درون مانده

درون مانده. [ دَ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) باقی مانده دراندرون. باقیمانده در داخل. مقیم درون:
درون ماندگان خرقه انداختند
بر آن خرقه بسیار جان باختند.نظامی.

باقی مانده در اندرون باقیمانده در داخل مقیم درون

💡 مرا باری برآمد جان ازین جان درون مانده کسی باشد که دل بشکافد و او را برون آرد

💡 آخر، ای آه درون مانده، دمی بیرون رو مگر از دل قدری دود غم آید بیرون

💡 سر نامور بود در دست تو به حلقش درون مانده بد شست تو