دردی کشی

دردی کشی. [ دُ ک َ / ک ِ ] ( حامص مرکب ) عمل دردی کش. دردآشامی. دردنوشی. شراب خوارگی:
پیام داد که خواهم نشست با رندان
بشد به رندی و دردی کشیم نام و نشد.حافظ.

💡 گر تیره طبعی دور گشت از مجلس ما، گو: برو کین رندی و دردی کشی اهل صفا را می‌رسد

💡 جائیکه خورده بود می آنجا نهاد سر دردی کشی که مست شراب شبانه بود

💡 همانا که آمیخت دردی کشی ز خضر آبی و از خلیل آتشی