لغت نامه دهخدا
درخت افکن. [ دِ رَ اَ ک َ ] ( نف مرکب ) درخت افکننده. آنکه درخت ببرد و قطع کند:
درخت افکن بود کم زندگانی
به درویشی کشد نخجیربانی.نظامی.
درخت افکن
جمله سازی با درخت افکن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 درخت افکن و خارا گذار و آهن سوز سپهر گردش و گیتی گشای و قلعه ستان
