لغت نامه دهخدا
داتار. ( اِ ) صورت پهلوی داتر ازمصدر «دا» که در اوستا و فرس هخامنشی به معنی آفریدن و بخشودن و ساختن است و در فارسی «دادار» شده است.رجوع به دادار شود. ( از فرهنگ ایران باستان ص 71 ).
داتار. ( اِ ) صورت پهلوی داتر ازمصدر «دا» که در اوستا و فرس هخامنشی به معنی آفریدن و بخشودن و ساختن است و در فارسی «دادار» شده است.رجوع به دادار شود. ( از فرهنگ ایران باستان ص 71 ).
💡 نیکوکاری در ادیان هندی همچون بودیسم، هندوئیسم و جاینسم با نام دانه تعریف (واگران) شدهاست و به چم دادن و داتاری و بخشش است.