خیره دست

لغت نامه دهخدا

خیره دست. [ رَ /رِ دَ ] ( ص مرکب ) کنایه از مردم سرکش. ( آنندراج ).

فرهنگ فارسی

( صفت ) سرکش عاصی.

جمله سازی با خیره دست

💡 همه بادست حکم باد انگار تو ز احکام خیره دست بدار

💡 تو ای مرد افسونگر چیره‌دست مبر سوی هر مار بر خیره دست