کلمه «خوهی» در زبان فارسی کهن و ادبی، صورت کوتاهشده و مخفف واژه «خواهی» است. این واژه بیشتر در شعر و متون منظوم به کار رفته و به معنای «اگر بخواهی» یا «خواستن و طلب کردن» میباشد. شاعران برای رعایت وزن و آهنگ شعر، گاه «خواهی» را به این صورت میآوردند. در بیت «رنج تو هستی تو شد ار عافیت خوهی / با هستی تو عافیت اندر بلا بود»، این واژه به معنای طلب عافیت داشتن است. این کاربرد نشان میدهد که خوهی دلالت بر خواستن یا آرزو کردن دارد. چنین اختصاری در زبان شعر فارسی رایج بوده و به فشردگی و موسیقی کلام کمک میکرده است. این کلمه امروزه کمتر به کار میرود و بیشتر در متون کهن دیده میشود. بهطور کلی، «خوهی» همان «خواهی» با معنای خواستن و اراده کردن است.
خوهی
لغت نامه دهخدا
خوهی. [ خوَ / خ ُ ] ( فعل ) مخفف خواهی
فرهنگ فارسی
مخفف خواهی
جمله سازی با خوهی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گر خوهی کز زند عشق اندر تو افتد آتشی نار شهوت را بکش در طبع چون کانون خویش
💡 تو خود همچو من عاشقی چون خوهی کجا خوان شه کاسه چوبین خوهد
💡 سیف فرغانی اگر حاجت خوهی از غیر دوست آنچنان باشد که حاجت از گدا خواهد گدای
💡 هر روز خوهی تا که ستانی دل از من حیلت چه بود چون من درویش ندارم
💡 دل سقیم شفا یابد از اشارت عشق اگر نجات خوهی گوش کن عبارت عشق
