خوش پرگار

خوش پرگار. [ خوَش ْ / خُش ْ پ َ ] ( ص مرکب ) خوش قواره. خوش ترکیب. ( آنندراج ):
دور عیش مرکز از پرگار می گردد تمام
شد ز خط عنبرین آن خال خوش پرگارتر.میرزا صائب ( از آنندراج ).

خوش قواره خوش ترکیب

💡 داغ خوش پرگاری من بود خال نوخطان تا دل سوداییم در حلقه اطفال بود

💡 ز سیر و دور مجنون عشق عالمسوز کامل شد که سازد شعله جواله خوش پرگار آتش را

💡 در سر هرذره ای اینجا هوای دیگرست اختر ثابت ندارد چرخ خوش پرگار عشق

💡 چون به گرد تو چو پرگار نگردم،که شده است نقطه خال تو از حلقه خط خوش پرگار

💡 عالمی بر عیش خوش پرگار من می برد رشک تا دل دیوانه جا در حلقه اطفال داشت

💡 بر جنون دوری من حلقه دیگر فزود نقطه خالش زخط روزی که خوش پرگار شد