لغت نامه دهخدا
کوکبه دار. [ ک َ / کُو ک َ ب َ / ب ِ ] ( نف مرکب ) دارنده کوکبه. آنکه پیشاپیش پادشاهان کوکبه حمل کند:
چو آن کوکب از برج خود شد روان
تویی کوکبه دار آن خسروان.نظامی.و رجوع به کوکبه ( معنی آخر ) شود.
کوکبه دار
فرهنگ فارسی
دارنده کوکبه. آنکه پیشاپیش پادشاهان کوکبه حمل کند.
جمله سازی با کوکبه دار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 میدان جهان، تنگ بود کوکبه ام را منصورم و این دار فنا دار منستی
💡 این تاج و تخت و سلطنت و جاه و کوکبه وین لشکر و خزانه و این گیرو دار هیچ
💡 چو آن کوکب از برج خود شد روان توئی کوکبه دار آن خسروان
