خوش روزی

خوش روزی. [ خوَش ْ / خُش ْ ] ( ص مرکب ) خوش رزق. با روزی فراوان. آنکه رزق او خوب و فراوان رسد. فراخ روزی.

خوش رزق با روزی فراوان

💡 ای روز چه خوش روزی شمع طرب افروزی او را برسان روزی جان را و پذیرایی

💡 گر به روزست این چه خوش روزی‌ست! ور شب‌ست این، شب دل‌افروزی‌ست!