خوش حافظه

خوش حافظه. [ خوَش ْ / خُش ْ ف ِ ظَ / ظِ ] ( ص مرکب ) آنکه حافظه نیکو دارد. آنکه مطالب را زود حفظ کند و دیراز یاد برد. نیک یاد. ( یادداشت مؤلف ). بایادوهوش.

آنکه حافظه نیکو دارد آنکه مطالب را زود حفظ می کند و دیر از یاد می برد

💡 اين خصوصيات را خوش حافظه ترين مردم نسبت به يك جزوه بيست صفحه فارسى نمىتوان دارا شود تا چه رسد به 6666 آيه قرآنى )).