خوش باور

خوش باور. [ خوَش ْ / خُش ْ وَ ] ( ص مرکب ) زودباور. آنکه هر گفته را راست دارد و همه کس را استوار داند. مقابل دیرباور یا بدباور. یقنه. میقان. میقانه. ذویقین. ( یادداشت مؤلف ).

ویژگی کسی که خبر یا سخنی را زود باور می کند، ساده دل، ساده لوح، زودباور.

( صفت ) آنکه زود و بسادگی هر چیز را باور کند زود باوری.

💡 میقان در لغت به معنای خوش باور، یا آنچه که هر که بشنود باور کند، معنی شده‌است.

💡 1 انسان خوش باور و بى مبالات در معرض پذيرش تهمت ها، توطئه ها وعذابى سخت است. (و لولا... لمسّكم عذاب عظيم )