خوش باشد

خوش باشد. [ خوَش ْ / خُش ْ ش َ ] ( جمله فعلیه دعایی ) جمله ای است خبریه که بمعنی انشائیه آید بمعنی نیکو باشد و خوش آید. ( از آنندراج ):
نیست در دست مرا غیر دعا خوش باشد
گر خوشی با من بی برگ ونوا خوش باشد.صائب ( از آنندراج ).محتسب چون بدر میکده آید گوید
پیر میخانه که خوش باشد اگر جا باشد.سلیم ( از آنندراج ).

جمله ایست خبریه که بمعنی انشائیه آید بمعنی نیکو باشد و خوش آید.

💡 ز محبوبان سیم اندام خوش باشد زبان نرمی وگرنه خود بدل سختی چو سندان می توان بودن

💡 سرو خوش باشد و گل لیک نباشد گل و سرو چون رخ دلکش و چون قد دلارای تو خوش

💡 روا داری که این بی دل چنین مهجور در هجران بدین مهجوریم جانا دل اغیار خوش باشد

💡 با عدو، بر خویش پیچیدن بود جولان ما خصم، خوش باشد اگر داری سر میدان ما

💡 می شود ناخوش عالم به خوشیهای تو خوش من اگر ناخوشم ای دوست، ترا خوش باشد