خورشید نور

خورشیدنور. [ خوَرْ / خُرْ ] ( اِ مرکب ) نور خورشید. آفتاب. ضوءالشمس. ( یادداشت مؤلف ):
چنان زی با رخ خورشیدنورش
که پیش از نان نیفتی در تنورش.نظامی.

نور خورشید آفتاب

💡 یقین خورشید نور خویشتن دید عیان نور او در جان و تن دید

💡 چو در شعاعهٔ خورشید نور جرم سها چو بر تجلی رای تو آفتاب نهان

💡 بود خورشید نور افروز جمله از آن خواهد ورا نور و نه جمله

💡 گر زی فلک برآرد سر نار خاطرم خورشید نور خویش بسوزد به نار من

💡 شود چو چشمه خورشید نور بخش دلت گرت ز جام صفا می دهند وقت صبوح

💡 از آن رو رونق شاهان شکسته است که با خورشید نور شمع پستست