لغت نامه دهخدا
خودتابی. [ خوَدْ / خُدْ ] ( حامص مرکب ) عمل پیچیدن بخود بدون تابیدن. تابیدن بدون پیچاندن.
خودتابی. [ خوَدْ / خُدْ ] ( حامص مرکب ) عمل پیچیدن بخود بدون تابیدن. تابیدن بدون پیچاندن.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 زلف خود را از بهر خودتابی روی خود را از بهر خودسازی