خموشان

خموشان. [ خ َ ] ( اِ ) خاموشها. ساکتها.( یادداشت بخط مؤلف ). کنایه از مردگان:
رو به گورستان دمی خامش نشین
آن خموشان سخنگو را ببین.مولوی.
خموشان. [ خ َ ] ( اِخ ) لقب درویش عبدالمجید خطاط معروف فارسی است. رجوع به نمونه خطوط خوش کتابخانه شاهنشاهی ایران شود.

لقب درویش عبدالمجید خطاط معروف فارسی است.

💡 به چشم عقل خموشان خاک را بنگر اسیر مانده و در خاک و خون به زاری زار

💡 خموش را به سخنگو همین مزیت بس که نیستند خموشان به همزبان محتاج

💡 از خلق جهان تا به ابد روی بپوش گر تو سر و پروای خموشان داری

💡 خروش از می خوش است ای دل ازان بیش که کم کردیم در کوی خموشان

💡 برنخیزد ناله‌ای از ما رهی عهد الفت با خموشان بسته‌ایم

💡 در راه عشقبازان زین حرف‌ها چه خیزد؟ در مجلس خموشان منبر چه کار دارد؟