خمار دار

کلمه‌ی «خمار دار» در فارسی به معنای فردی است که حالت خماری دارد، یعنی پس از مصرف مشروبات الکلی یا مواد مسکر، هنوز اثرات مستی در او باقی مانده است. این واژه از دو بخش تشکیل شده است: «خمار» که به حالتی گفته می‌شود که فرد پس از مستی احساس گیجی، سردرد، ضعف یا سنگینی دارد و «دار» که نشان‌دهنده داشتن این حالت است. بنابراین، خمار دار یعنی کسی که هنوز توانایی طبیعی جسمی یا روانی خود را به طور کامل ندارد و تحت تأثیر حالت خماری است. فرد خمار دار ممکن است احساس خستگی، خواب‌آلودگی، سردرد یا ناتوانی در تمرکز داشته باشد. این اصطلاح در زبان محاوره‌ای، ادبیات فارسی و متون روزمره برای توصیف حالتی موقت پس از مصرف مشروبات یا مواد مسکر به کار می‌رود. در متون ادبی، خمار و خمار دار گاهی به صورت استعاری نیز برای توصیف سردرگمی، غفلت یا حیرت در انسان به کار رفته است. از نظر معناشناسی، این اصطلاح با مفاهیمی مانند خماری، گیجی، سردرد و ضعف جسمی و روانی پس از مستی هم‌معنی است.