لغت نامه دهخدا
خلیفه زاده. [ خ َ ف َ / ف ِ دَ / دِ ] ( اِ مرکب ) یکی از بنی آدم، زیرا بشر از نسل آدم که خلیفه خدا در زمین بود بوجود آمده است. ( یادداشت بخط مؤلف ):
ای خلیفه زادگان دادی کنید.مولوی. || کنایه از بزرگ زاده. ( یادداشت بخط مؤلف ):
چو همسریش نبینم بناقصی ندهم
خلیفه زاده تحمل چرا کند خواری.سعدی.