خط لعل

خط لعل. [ خ َطْ طِ ل َ ] ( ترکیب اضافی، اِمرکب ) موی تازه بردمیده بر پشت لب. ( از آنندراج ).

موی تازه بر دمیده بر پشت لب

💡 شد ز خط لعل تو ایمن ز شبیخون هوس در شب تار بود شهد مسلم ز مگس

💡 از خط لعل‌ که امشب سرمه خواهد یافتن می پرد بیدل به بال موج چشم ساغرم

💡 ز شعرخوانی عاشق به راه خویش به خاطر چو خط لعل تو یک بیت انتخاب ندارم

💡 از خط لعل‌که امشب سرمه خواهد یافتن می‌پرد بیدل به بال موج چشم ساغرم

💡 زیر خط لعل تو میجست مپندار که خضر در سیاهی طلب چشمه حیوان می‌کرد

💡 تنها نه ز خط لعل لبش یافته زینت یاقوت هم از حلقه بگوشان خط اوست