خصاص

خصاص. [ خ َ ] ( ع مص ) درویش و حاجتمند گردیدن. خَصاصَة. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). || ( اِمص ) درویشی و حاجتمندی. ( از منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
خصاص. [ خ ِ ] ( ع اِ ) ج ِ خُص. ( منتهی الارب ) ( ازتاج العروس ) ( از لسان العرب ). رجوع به خُص شود.
خصاص. [ خ ُ ] ( ع اِ ) ج ِ خُصاصَة. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). رجوع به خُصاصَه شود.
خصاص. [ خ َص ْ صا] ( ع ص ) انتساب به حرفه خصاصی و صاحبان این پیشه پاره ای چیزها را از نی می سازند. ( از انساب سمعانی ).

انتساب بحرفه خصاصی و صاحبان این پیشه پاره چیز ها را از نی می سازند.

💡 خصاص (به عربی: الخصاص) روستایی فلسطینی، واقع در ۳۱ کیلومتری شمال شرق صفد بود.