لغت نامه دهخدا
ایل جار. ( اِ مرکب ) هنگامه و غوغا و اجتماع خاصه از مردم ده. ( یادداشت بخط مؤلف ).
ایل جار. ( اِ مرکب ) هنگامه و غوغا و اجتماع خاصه از مردم ده. ( یادداشت بخط مؤلف ).
[ تر. ] (اِ. ) = الجار: گردهمایی رعایا برای انجام کاری.
اجتماع عدۀ بسیاری از رعایا برای انجام دادن کاری.
الجار:اجتماع عده زیادی ازرعایابرای انجام کاری
( اسم ) ۱ - مردمانی که بیستگانی خوار نباشند و بحمیت وطن در مقابل دشمن بمدافعه پردازند و با لشکر ملوک همداستان شوند. ۲ - اجتماع گروه بسیاری از رعایا برای انجام دادن کاری.
الجار: گردهمایی رعایا برای انجام کا