خشمناکی

خشمناکی. [ خ َ / خ ِ ] ( حامص مرکب ) عصبانیت. غضبناکی. خشمگینی. خشمینی:
فرستاده چو دیدآن خشمناکی
برجعت پای خود را کرد خاکی.نظامی.روزی بطریق خشمناکی
شه دید در آن جوان خاکی.نظامی.شد از خشمناکی چو غرنده شیر
که آرد گوزن گران را بزیر.نظامی.یکی بیخود از خشمناکی چو مست
یکی بر زمین میزدی هر دو دست.سعدی ( بوستان ).

غضبناکی خشمگینی.

💡 فرستاده چو دید آن خشمناکی به رجعت پای خود را کرد خاکی

💡 شه از خشمناکی چو غرنده شیر که آرد گوزن گران را به زیر

💡 یکی بی خود از خشمناکی چو مست یکی بر زمین می‌زند هر دو دست

💡 الا ای تیره گشته بخت شورم تو شیر خشمناکی منت گورم

💡 وگر نه پس از آنچنان آشتی ره خشمناکی چه برداشتی