خرگاه ماه

خرگاه ماه، نمادی است از زیبایی و آرامش که در دل آسمان شب می‌درخشد. این پدیده طبیعی، با نور ملایمش، فضایی دلنشین و رویایی را برای ناظرین به ارمغان می‌آورد. هنگامی که ماه در آسمان قرار می‌گیرد، مانند چراغی بزرگ، تاریکی شب را روشن می‌کند و به زمین زندگی می‌بخشد. این نور ملایم، احساساتی از قبیل آرامش و تفکر را در انسان برمی‌انگیزد و بسیاری از شاعران و نویسندگان را به سرودن اشعار و داستان‌های زیبا درباره‌اش ترغیب کرده است. خرگاه ماه، نه تنها زیبایی بصری دارد، بلکه به عنوان یک نماد فرهنگی نیز در بسیاری از جوامع شناخته می‌شود. مردم در مراسم‌ها و جشن‌ها، گاه به تماشای ماه می‌نشینند و از آن به عنوان نمادی از عشق و دوستی یاد می‌کنند. این پدیده، با تمام سادگی‌اش، می‌تواند تفکر و احساسات عمیقی را در دل انسان‌ها برانگیزد و آنها را به دنیای خیال و رویا ببرد. در واقع، خرگاه ماه یادآور زیبایی‌های طبیعی است که هر شب، در آسمان نمایان می‌شود.

لغت نامه دهخدا

خرگاه ماه. [ خ َ هَِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) هاله دور ماه و آنرا خرمن ماه نیز گفته اند. ( انجمن آرای ناصری ) ( برهان قاطع ) ( شرفنامه منیری ) ( ناظم الاطباء ). || آسمان اول. ( برهان قاطع ). || کنایه از خط عذار مهوشان هم هست. ( برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء ). || آسمان بنقل بعضی. ( از شرفنامه منیری ).

فرهنگ فارسی

هاله دور ماه و آنرا خرمن ماه نیز گفته اند.

جملاتی از کلمه خرگاه ماه

شد از خانه ی بی خداوند شاه نوای عزا تا به خرگاه ماه
گدائی به درگاه شاه آمدست نهانی به خرگاه ماه آمدست
پر آوای ماتم شد آن بارگاه خروش از زمین شد به خرگاه ماه
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم