لغت نامه دهخدا
خرکده. [ خ َ ک َ دِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان بویراحمدی سردسیر بخش کهکیلویه شهرستان بهبهان، واقع در 41هزارگزی شمال خاوری بهبهان و 20هزارگزی شمال خاوری راه آرو به بهبهان، این ده کوهستانی و معتدل وآب آن از چشمه و محصول آن غلات و پشم و لبنیات و شغل اهالی زراعت و حشم داری و صنایع دستی قالیچه و جاجیم بافی و راه آن مالرو و ساکنین آن از طایفه بویراحمدی سرحدی می باشند. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 6 ).
