لغت نامه دهخدا
خجالت گاه. [ خ َ / خ ِ ل َ ] ( اِ مرکب ) محل خجالت. محل شرمساری. مکان شرمگینی. محلی که موجب خجلت است. مکانی که باعث خجالت می باشد:
طریق ذیل چه پویم درین خجالت گاه
که لنگ شد خردم را سمند جولانی.عرفی ( از آنندراج ).
خجالت گاه. [ خ َ / خ ِ ل َ ] ( اِ مرکب ) محل خجالت. محل شرمساری. مکان شرمگینی. محلی که موجب خجلت است. مکانی که باعث خجالت می باشد:
طریق ذیل چه پویم درین خجالت گاه
که لنگ شد خردم را سمند جولانی.عرفی ( از آنندراج ).
محل خجالت محل شرمساری
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بس که از امداد خود بی بهره ام بیند سخن از خجالت گاه رنگش سرخ گردد، گه سیاه