خبر جو

خبرجو. [ خ َ ب َ ] ( نف مرکب ) جوینده خبر. آنکه کسب خبر کند. || خبرگیر برای جاسوسی. جاسوس.

جوینده خبر آنکه کسب خبر کند

💡 بروم آی و ز هر سویی خبر جوی مشو، چون ره نمیدانی سفر جوی

💡 خبر گردیم و ما بوده خبر جوی سمر گردیم و خود بوده سمر گوی

💡 دگر گفت بشتاب از ایدر به چین خبر جوی از همرهان گزین

💡 از عاشق دیوانه خبر جوی ز معشوق کین زاهد افسرده هم از بیخبرانست