خاک بهر

خاک بهر. [ ب َ ] ( ص مرکب ) خاک نصیب. صاحب قسمت از خاک. بهره ور از خاک. با نصیب از خاک:
چرا چون گنج قارون خاک بهری
نه استاد سخنگویان دهری ؟نظامی.

خاک نصیب صاحب قسمت از خاک

💡 رفت عزرائیل سرهنگ قضا سوی کرهٔ خاک بهر اقتضا

💡 از فیض دل ار گوهر شب تاب نباشی چون خاک بهر جا که روی باب نباشی

💡 ز خاک بهر چه با داغ سر زند لاله بدل نه گر غم آن سرو سیمتن دارد

💡 سر بود بر خاک بهر سجده شکرم مدام گر سر کویت پس از مردن مرا مدفن بود

💡 برخاک در تو خون دل ریختنست کآن خاک بهر حال به از خون منست

💡 عمر ابد ز چشمهٔ حیوان مجو مریز بر خاک بهر آب بقا آبروی خویش