حصائد
لغت نامه دهخدا
حصائد. [ ح َ ءِ ] ( ع اِ ) ج ِ حصیده. دروده ها. درویده ها. || حصائد السنة؛ کلامهای مکروه که موجب رسوائی شود. گفتارهای بیهوده. گفته ها که بدان زیان ببرند. ( مهذب الاسماء ). الناس حصائد السنتهم؛ مردمان دروده های زبان خویشند؛ یعنی گفته های آنان سبب مرگ و قتل ایشان است.
جمله سازی با حصائد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 (( و قال (ع ) لايكب الناس على وجوههم فى النار الا حصائد السنتهم.))