حرمت تجسس

ممنوعیت جاسوسی

تجسس

[ویکی فقه] حرمت تجسس (قرآن). تجسس یکی از کارهای مورد نهی است که قرآن به ما دستور داده از تجسس در کارهای دیگران خودداری کنید.
تجسس و جستوجو، در کارهای دیگران حرام می باشد که خداوند هم در قرآن از آن نهی کرده است در آنجا که می فرماید:یـایها الذین ءامنوا... ولاتجسسوا..ای کسانی که ایمان آورده اید! از بسیاری از گمانها بپرهیزید، چرا که بعضی از گمانها گناه است؛ و هرگز (در کار دیگران) تجسّس نکنید؛ و هیچ یک از شما دیگری را غیبت نکند، آیا کسی از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده خود را بخورد؟! (به یقین) همه شما از این امر کراهت دارید؛ تقوای الهی پیشه کنید که خداوند توبه پذیر و مهربان است!..سپس در دستور بعد مساءله ((نهی از تجسس )) را مطرح کرده، می فرماید: ((و هرگز در کار دیگران تجسس نکنید)) (و لا تجسسوا).
معنای تجسس
((تجسس )) و ((تحسس )) هر دو به معنی جستجوگری است ولی اولی معمولا در امور نامطلوب می آید، و دومی غالبا در امر خیر، چنانکه یعقوب به فرزندانش دستور می دهد: یا بنی اذهبوا فتحسسوا من یوسف و اخیه: ((ای فرزندان من ! بروید و از (گمشده من ) یوسف و برادرش جستجو کنید)) (یوسف - ۸۷).در حقیقت گمان بد عاملی است برای جستجوگری، و جستجوگری عاملی است برای کشف اسرار و رازهای نهانی مردم، و اسلام هرگز اجازه نمی دهد که رازهای خصوصی آنها فاش شود.و به تعبیر دیگر اسلام می خواهد مردم در زندگی خصوصی خود از هر نظر در امنیت باشند. بدیهی است اگر اجازه داده شود هر کس به جستجوگری درباره دیگران برخیزد حیثیت و آبروی مردم بر باد می رود، و جهنمی به وجود می آید که همه افراد اجتماع در آن معذب خواهند بود.