[ویکی فقه] فعل دارای حرمتِ غیر مشروط به چیز دیگر را حرام مطلق گویند.
حرام مطلق، مقابل حرام مشروط می باشد و عبارت است از فعل حرامی که حرمت آن متوقف و مشروط به شرطی نمی باشد؛ یعنی بعد از پیدایش شرایط تکلیف، حرمت آن به وجود چیز دیگری مشروط نیست، مثل: دروغ گفتن و غیبت کردن.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 می بر کریم نیست به فتوایِ من حرام مطلق حلالِ محض بود بر کرام می
💡 و نیز گویند که دلیل بزرگترین ما بر کراهیت داشت غنا اجماع امت است اندر زمانهٔ ما و پیش از ما بر آن که آن کراهیت است تا آن که گروهی حرام مطلق دارند.
