جعلیت. [ ج َ لی ی َ ] ( مص جعلی ) جعلی بودن. دروغین بودن. نااصل بودن. قرار گرفتن چیزی نااصل و بدلی بجای چیزی اصلی.
- جعلیت سندی؛ اصالت نداشتن سند. دروغین و ساختگی بودن سند. در فرهنگ حقوقی ذیل اهم مزایای سند رسمی آمده است: تردید نسبت به اصالت سند ( رسمی بودن آن ) و مندرجات آن ممکن نیست مگر از راه ادعاء جعلیت آن... ( فرهنگ حقوقی تألیف جعفر لنگرودی ص 149 ).
جعلی بودن دروغین بودن نا اصل بودن قرار گرفتن چیزی نا اصل و بدلی بجای چیزی اصلی.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مثال کار آدمی بر درگاه بینیازی با عنایت ازلی، کار آن کودک است که مادر او را جامه نو دوخت، گفت هان و هان ای کودک! تا این لباس آرایش از آلایش نگه داری. کودک از خانه بدر آمد، با کودکان ببازی مشغول شد، جامه آلوده کرد، و با جامه آلوده قصد خانه کرد، و بگوشهای باز میشد درمانده و حیران، همی گفت مادر را که مرا خواب میآید. مادر دانست که کودک را ترس عتاب مادر است، گفت: ای جان مادر! بیا که ما ترا بدر آن گه فرستادیم که آب و صابون بدست بنهادیم، که ما دانستیم که از تو چه آید. حال آدمی همین است چون آن نقطه دولت و صفی مملکت را از کتم عدم بحیز وجود آوردند، فریاد از جان پاکان و مقدسان برآمد، و تیرهای انکار در عالم جعلیت میکشیدند که: أَ تَجْعَلُ فِیها مَنْ یُفْسِدُ فِیها؟
