لغت نامه دهخدا
جاه جاه. ( ع اِ صوت ) کلمه ای است که بدان شتران نر را خاصة زجر کنند. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء )( آنندراج ). این کلمه مبنی بر کسر و با تنوین و بسکون هر سه خوانده میشود. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ).
جاه جاه. ( ع اِ صوت ) کلمه ای است که بدان شتران نر را خاصة زجر کنند. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء )( آنندراج ). این کلمه مبنی بر کسر و با تنوین و بسکون هر سه خوانده میشود. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ).
کلمه ای که بدان شتران نر را خاصه زجر کنند
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نان بود خاک و باد باشد جاه جاه چاه است دور شو از چاه