لغت نامه دهخدا
جاه اندوز. [ اَ ] ( نف مرکب ) جاه اندوزنده. آنکه در پی جاه بود. جاه طلب:
عاشقان دین و دنیاباز راخاصیتی است
کان نباشد زاهدان مال و جاه اندوز را.سعدی.
جاه اندوز. [ اَ ] ( نف مرکب ) جاه اندوزنده. آنکه در پی جاه بود. جاه طلب:
عاشقان دین و دنیاباز راخاصیتی است
کان نباشد زاهدان مال و جاه اندوز را.سعدی.
جاه طلب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مشو از منعمان جاه اندوز مشو از مفلسان چاه انداز