لغت نامه دهخدا
ثمانینی. [ ث َ ] ( اِخ ) عمربن ثابت الضریر، مکنی به ابوالقاسم از مردم قریه ثمانین. یکی از مشاهیر نحات از شاگردان ابن جنی. اورا در نحو و دیگر اقسام ادب عرب تآلیف بسیار است و از جمله شرح برلمعه و بر تصریف ملوکی و کتاب المقید فی النحو. ( روضات الجنات ص 322 ). و وفات وی بسال 482 هَ. ق. بوده است.
ثمانینی. [ ث َ ] ( اِخ ) عمربن حضر مکنی به ابوحفص. یکی از مشاهیر محدثین است.
ثمانینی. [ ث َ ] ( اِخ ) در نزد شیعیان مراد از او سید مرتضی علم الهدی است و صاحب روضات ( ص 383 ) در وجه تلقب او به ثمانینی گوید: و کان یلقب بالثمانینی لانه احرز من کل شی ثمانین حتی کان عمره ثمانین سنة و ثمانیة أشهر.
