تیز پوی

تیزپوی. ( نف مرکب ) تیزتک. تیزتاز. سریعالسیر. تندرو:
کم آسا و دمساز و هنجارجوی
سبک یاب و آسان رو و تیزپوی.اسدی.نماینده بر گنبد تیزپوی
دو پیکر تو گوئی چو زرینه گوی.اسدی.بسان کهی جانور تیزپوی
چو کوهی خروشنده و رزمجوی.اسدی.رجوع به تیز و دیگر ترکیبهای آن شود.

تیزتک تیز تاز سریع السیر

💡 بزد روز بر چرمه تیز پوی به میدان پیروزه زرّینه گوی

💡 چنین آمد این گنبد تیز پوی بگردد همه چیز از گشتِ اوی

💡 به ویرانه جا داد آن را کز اوی شد اینگونه گردنده و تیز پوی