توپوگرافی

نقشه برداری از موقعیت طبیعی، محلی، یا ناحیه ای با شرح چگونگی آن.

توپوگرافی ( به انگلیسی: Topography ) که عارضه نگاری، مکان نگاری یا جانگاری ( به یونانی: topo - τόπος: «جا، مکان» و γράφω graphia: «نوشتن» ) نیز نامیده می شود، به تحقیق بر روی شکل سطح زمین، ویژگی های سیاره ها، بدن انسان و … به وسیله تصویربرداری یا نقشه برداری صورت می گیرد. همچنین در این روش علمی شرحی برای تحقیق از سطح مورد نظر و ویژگی های آن سطح همراه با توصیف آن در نقشه به کار می رود.
در معنای وسیع تر، از توپوگرافی به طور کلی می توان برای نمایش جزئیات محلی، نه تنها نمایش برجستگی ها بلکه نمایش گستره گیاهی، عوارض طبیعی و اجسام و ویژگی های ساخته شده توسط انسان و حتی نمایش جزئیات مکان های تاریخی و فرهنگی استفاده کرد.
استفاده از توپوگرافی قدیمی، هنوز هم در اروپا با عنوان کارهای مطالعاتی و تحقیقاتی رایج است. در توپوگرافی به صورت خاص کارهایی از قبیل ضبط برجستگی های زمین یا سطح زمین ( دشت ها ) و با تصویربرداری و کیفیت سه بعدی و به صورت خاص برای مطالعه دقیق و دقیق شدن بر زمین چهرها ( به انگلیسی: land forms ) انجام می شود و به همین علت، توپوگرافی با عنوان جغرافیای اندازه گیری تصویری ( به انگلیسی: geomorphometry ) شناخته می شود.
در عصر حاضر این نسل نوین توپوگرافی با استفاده از انبوهی از اطلاعات به صورت الکترونیکی بکار گرفته می شود. به علت ساختار پیچیده آن، اغلب اوقات به عنوان عامل گرافیکی ای در نظر گرفته می شود که توانایی تصویربرداری از تغییرهای سطح زمین در اثر عوامل طبیعی و نقشه برداری از آن را به روش های مختلف از جمله خط های نقشه برجسته، Hypsometric tints و سایه های برجستگی ها، داراست.

توپوگْرافی (topography)
شکل سطح و ترکیب چشم اندازهایی با عوارض طبیعی و مصنوعی، و بررسی آن ها. عوارض توپوگرافی عبارت اند از برجستگیها و خطوط تراز زمین، توزیع کوهستان ها، دره ها، و مناطق مسکونی، و الگوی رودخانه ها، جاده ها، و راه آهن ها.

💡 پستی و بلندی و توپوگرافی حاکم بر پیرانشهر به گونه‌ای است که در یک نمای کلی از سمت غرب به شرق تبعیت نموده و به صورت پلکانی از سطح ارتفاعات کاسته میشود. کمترین میزان ارتفاع در این شهرستان در حدود ۱۲۴۰ متر و بالاترین ارتفاع حدود ۳۶۲۰ متر از سطح آبهای آزاد است.

💡 به لحاظ شرایط توپوگرافی، ۳۵ درصد این پروژه در منطقه کوهستانی و سخت‌گذر، ۴۵ درصد در تپه ماهور و ۲۰ درصد در منطقه هموار واقع شده است. نکته جالب اینکه بلندترین پایه در پل‌های راه‌آهن کشور به طول ۲۶۴ و به ارتفاع ۸۵ متر به نام پل دره‌ای آرپاچای در این پروژه احداث شده که عملیات اجرایی آن به اتمام رسیده است.

💡 برنامه‌ریزی سایت برای یک ساختمان زمین پناه بخشی جدایی ناپذیر از طرح کلی است؛ بررسی چشم‌انداز یک سایت ساختمانی بالقوه بسیار مهم است. در زمان نقشه‌برداری یک سایت برای ساخت زیرزمینی، فاکتورهای زیادی جهت ارزیابی باید مد نظر قرار گیرد. توپوگرافی، آب و هوای منطقه، پوشش گیاهی، سطح آب زیرزمینی و نوع خاک چشم‌اندازهای مختلف همگی نقشی پویا در طراحی و کاربرد زمین پناه‌ها دارد.

💡 توپوگرافی از نظر لغوی، به معنی پستی و بلندی است. نقشه‌های توپوگرافی به صورت خطوط با ارتفاع مشخص می‌باشند که معمولاً هم به رنگ قهوه‌ای می‌باشند و در این نقشه‌ها تنها خطوط پایه دارای ارتفاع هستند و سایر خطوط به تناوب مشخص می‌باشند.

💡 گزارش شده‌است که افغانستان پتانسیل تولید بیشتر از ۲۳٬۰۰۰ مگاوات برق آبی را دارد. این کشور با داشتن ۶۷۷٬۹۰۰ کیلومتر مربع مساحت آب‌گیر، ۳۰۰ ملی متر میانگین بارندگی در سال و توپوگرافی تپهٔ گسترده دارای منابع آبی قابل توجهی است.