توشه کش

💡 بی‌قراران تو در خاک نگیرند آرام در طلب توشه کش مور بود دانهٔ ما

💡 که در روز پیکار بد شیر زن به شب توشه کش بد بر پیرزن

💡 سالک راه تو را دوش فلک توشه کش خرمن جاه تو را است ملک خوشه چین

💡 کوتاه دیدگان شمرندم ز قانعان از حرص اگرچه توشه کش مور می شوم

💡 بجای آنکه مقدم شدی چو پیش آهنک رسد که توشه کش اشتران شوی بقطار

💡 آن مسافر که در مسیر طولانی زندگی بود، مانند یک توشه کش که آذوقه خود را برای روزهای سخت آماده کرده باشد، همواره ایمان داشت.

💡 شاعر در اشعار خود از توشه کش سخن می‌گوید که با اندک دارایی خود، راهی سفر دشوار به سوی سرزمین‌های ناشناخته و دوردست شده است.

💡 هر انسان در این مسیر پرپیچ و خم زندگی، باید مانند یک توشه کش با دقت، اعمال نیک خود را برای روز حساب جمع‌آوری کند.