توائب
لغت نامه دهخدا
توائب. [ ت َ ءِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ تائب. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). رجوع به تائب شود.
فرهنگ فارسی
جمع تائب
جمله سازی با توائب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ان تبت عن جرح الانام فتوبتی اهدت الی توائب الایام
💡 در متون مذهبی آمده است که خداوند همیشه پذیرای توائب و کسانی است که با نیت خالصانه به سوی حقیقت و اصلاح خود بازمیگردند.
💡 آن گروه از رهروان، با انجام اعمال خیر و توبه واقعی، در میان توائب و پاکان شهرت یافته بودند و مورد احترام همه بودند.
💡 روایات مختلفی درباره پاداشهای معنوی برای توائب و کسانی که از گناهان گذشته خود دست میشویند، در کتابهای مقدس وجود دارد.