ته کار

ته کار. [ ت َ هَِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) اصل و مآل کار. ( آنندراج ). پایان و انجام کار. نتیجه کار. سرانجام کار:
شیرین پسران که دلبر و دلدارند
در دیده بلبلان، گل بی خارند
غافل ز ته کار نباشی کاینها
در کیر نهان همچو رطب کس دارند.قبول ( از آنندراج ).دور بیتابی که از حسن ته کار آگه اند
چون حنای بسته می دانند کار بسته را.محسن تأثیر ( ایضاً ).رجوع به ته و دیگرترکیبهای آن شود.

اصل و مال کار پایان و انجام کار

💡 از بسکه اساسش ز ته کار خراب است ویرانهٔ ما طاقت تعمیر ندارد

💡 تک او از اثر حیله خصم آگاهست عزم او را ز ته کار مخالف خبرست

💡 گُل‌دستهْ! تنه دیمْ گل وُ تنه یارْگلْ ته نومْ گلْ و ته کار گلْ و ته کردار گل

💡 کیست آگه غیر دریا از ته کار حباب کس چو دریا جویا نفهمیده است اسرار نگاه

💡 پیش ارباب بصیرت کز ته کار آگهند گرمی این سرد مهران دوزخ آماده ای است

💡 سطحیان چون به ته کار توانند رسید؟ صورت از خاطر آیینه به معنی نرود