تنگ عیشی

لغت نامه دهخدا

تنگ عیشی. [ ت َ ع َ / ع ِ ] ( حامص مرکب ) افلاس و بی چیزی.تنگدستی. تهیدستی. دست تنگی. عسرت معاش:
ز تنگ عیشی بی تاب و توش گشته چو مور
ز ناتوانی بی دست و پای مانده چو مار.مختاری.به تنگ عیشی من غنچه خنده ها دارد
کنم صبوح به ته جرعه ای که ماند از دوش.دانش ( از آنندراج ).برای چیست دگر تنگ عیشی مرغان
که غنچه کرده چو گلبن فراخ دامانی ؟سلیم ( ایضاً ).رجوع به تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.

فرهنگ فارسی

افلاس و بی چیزی. تنگدستی.

جمله سازی با تنگ عیشی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 برای چیست دگر تنگ عیشی مرغان؟ که غنچه کرد چو گلچین فراخ، دامان را

💡 صائب به تنگ عیشی ما نیست میکشی چون لاله اختصار به یک جام کرده ایم

💡 زین تنگدلی و تنگ عیشی که مراست ضعف دل و تنگی نفس صعبتر است

💡 ز تنگ عیشی چو گل تنگ دلی دارم که خنده گر کنم از ضعف می شوم به دو نیم

💡 ز تنگ عیشی بر ذروهاش برده همای ز استخوان مسافر ذخیرهای گران

💡 در آن دوران پر از جنگ و ناامنی، بسیاری از مردم با شرایط سخت اقتصادی و تنگ عیشی دست و پنجه نرم می‌کردند و شادی را فراموش کرده بودند.

💡 شاعر در اشعار خود به سختی‌های دوران حیات و تنگ عیشی اشاره می‌کند و از اینکه چگونه انسان‌ها در میان فقر و تنگدستی صبوری پیشه می‌کنند، می‌گوید.

💡 زندگی در آن شهر کوچک و دورافتاده، به دلیل کمبود امکانات رفاهی و تنگ عیشی، برای جوانان بسیار دشوار و خسته‌کننده و فاقد هرگونه جذابیت بود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران