تقی الدین اوحدی

لغت نامه دهخدا

تقی الدین اوحدی. [ ت َ قی یُد دی ن ِ اَ ح َ ] ( اِخ ) محمدبن سعدالدین محمد حسینی اوحد دقاقی بلیانی اصفهانی. مؤلف کتاب «عرفات العاشقین » در شرح حال شعراست. و در سال 937 هَ. ق. متولد شد و از تربیت یافتگان شاه طهماسب اول صفوی و شاه اسماعیل دوم و شاه محمد خدابنده و شاه عباس اول بوده است. در اواخر عمر به هندوستان سفر کرد و کتاب یادشده را بسال 1023 هَ. ق. تألیف کرد. ( از احوال و اشعار رودکی ج 1 صص 46-47 ). قاموس الاعلام ترکی آرد... وی در سال 1005 به هند رفت و در دوره جهانگیرشاه و شاه جهان در اکبرآباد و اجمیر و گجرات می زیست «عرفان »و «سرمه سلیمانی » و منظومه های «یعقوب و یوسف » و «کعبه مدار» از اوست وی در سال 1030 هَ. ق. درگذشت.

جمله سازی با تقی الدین اوحدی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 از مشایخ تبیین و آن ازممالک هندوستان است. عارف و فاضل بود و تقی الدین اوحدی با وی ملاقات نمود. در تذکرهٔ کعبهٔ عرفان این دو بیت از او نوشته شد:

هورنی یعنی چه؟
هورنی یعنی چه؟
دولو یعنی چه؟
دولو یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز