تخطف. [ ت َ خ َطْ طُ ] ( ع مص ) درربودن. ( تاج المصادر بیهقی ). ربودن. ( زوزنی ) ( دهار ) ( ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). انتزاع. اجتذاب. ( اقرب الموارد )( المنجد ). || استلاب. ( اقرب الموارد ) ( المنجد ). استراق. گذشتن بر وی بسرعت. ( اقرب الموارد ).
ربودن. انتزاع اجتذاب. یا استلاب. استراق. گذشتن بروی بسرعت.
💡 كلمه (تخطف ) به معناى اختلاس با سرعت، و به زبان ساده به معناى قاپيدن است.ولى بعضى گفته اند: (خطف ) و (تخطف ) به معناى اين است كه: شخصى را ازهمه طرف و از هر جهت بربايند. و گويا تعبير به تخطف از سرزمين، استعاره باشد، ومنظور كشتن و اسير كردن و غارت كردن، باشد، گويا خود آنان و آنچه متعلق به ايشاناست از اهل و مال همه يك جا قاپيده مى شوند، به طورى كه شهر از ايشان و متعلقاتشانخالى مى شود، و مقصود از (ارض )، سرزمين مكه و حرم است، بهدليل اينكه دنبالش مى فرمايد: (مگر ما ايشان را در حرم امنى سكنى نداديم ) وگوينده اين حرف بعضى از مشركين مكه بودند.
💡 و منظورشان اعتذار جستن از ايمان به خدا بوده، اعتذار به اينكه اگر ايمان بياورندعرب ايشان را از سرزمينشان يعنى از مكه بيرون مى كنند، چون عرب نيز مانند ايشانمشركند، و حاضر نيستند مردم مكه ايمان بياورند، و بتهاى ايشان را ترك گويند، پس درحقيقت مى خواهند بگويند ما از ايمان آوردن مانع داريم، و اين بهانه، خود اعترافى استضمنى، به اينكه اصل دعوت آن جناب حق است، كتاب او هم هر چه آورده حق است، چيزى كههست خطر تخطف عرب نمى گذارد ما بدان ايمان آوريم، و صريح تر از اين اعترافضمنى جمله (ان نتبع الهدى معك ) است، كه در آن اقرار مى كنند به اينكه آنچه بارسول خدا (صلى الله اليه و آله و سلم ) است و آنچه او آورده است هدايت است، و گرنهمى گفتند: (اگر پيروى كنيم كتاب و دين تو را) يا تعبيرى ديگر مى آوردند.
